Özel İtalyan Lisesi grevi: 1969 sonrası ilk okul grevi

Özel İtalyan Lisesi hem devlet okulu hem özel okul özelliği göstermektedir. İtalyan vatandaşları bu okulda bedava eğitim alabilirken Türk vatandaşları liseye giriş sınavlarında yüksek yüzdelik dilime girmelidir ve yıllık 550 bin TL ödeme yapmalıdır. İtalyan öğretmenleri İtalyan devleti göndermektedir. Türk öğretmenlerin maaşlarının 10 katına yakın kazanmaktadırlar. Kira ödemesi, eşleri ve çocukları için birçok sosyal yardım da almaktadırlar. Türk öğretmenlerin ise yoksulluk sınırının yüzde 40 altında bir maaş için İtalyanların iki katına yakın emek zamanı harcamaları gerekmektedir. Bütün nöbetleri Türkler ücretsiz tutarlar ve İtalyanların hastalıkta, izinde boş kalan derslerini de ücretsiz olarak doldururlar. İtalyanlar birinin boş dersini doldurduklarında ek ödeme almaktadırlar. İtalyanların üç tane memur sendikası vardır ve hakları korunmaktadır. Biz Türk öğretmenler ise üç yıldır zamsız çalışmaya zorlandık. Bunların üstüne, İtalyan öğretmenler öğrenciler ile yaşadıkları sorunlarda yüksek iş güvencesine sahipken benzer bir suçlamada Türk öğretmen işini kaybetme riski ile karşı karşıyadır.

Alanlarında iyi denebilecek üniversitelerden mezun, yüksek lisans veya doktora yapmış, birçok çalışma ile kendini ispatlamış Türk öğretmenler yüksek enflasyon nedeniyle her geçen gün daha kötü koşullarda yaşamaktadırlar. Yüksek kaliteli olduğu düşünülen bu okulda, birçok okul velisinin çocuklarına verdikleri harçlık paralarının altında komik paralarla çalışmaya zorlandık. Sorunlarımızı yönetimle konuşmaya çalıştık, dilekçeler yazdık. Her seferinde birçok mobbinge maruz kaldık. Sonunda bireysel çabalarla hak alamayacağımız bilincine ulaştık. Türk-İş’e bağlı Tez-Koop-İş sendikasına üye olduk.

Sendikalaşma ve grev kararı alırken birçok baskı ile karşılaştık. Türk öğretmenler arasında durumlarından sürekli şikâyetçi olanların küçük bir kısmı “Sendikaya inanmıyorum. İtalyan sendikası olursa üye olurum. Türk sendikasına üye olmam,” gibi cevaplar verdiler. Üye olanların bazısı grev süreci yaklaşırken okul yönetimi ile anlaşarak projelerden kendine küçük ve bireysel çıkar sağlamayı tercih etti ve sendikadan ayrıldı. Baskılar karşısında tek çarenin birlik olmak olduğunu düşünen, gücünü birliktelikten alan grubumuz sendikal haklarını kullanmakta ısrar etti. Sendikalaşma sonrası toplu sözleşme sürecinde ilerleme sağlanamayınca, sendikal haklarımızı kaybetmemek için son anda grev kararı almak zorunda kaldık. Türk öğretmenlerin yüzde 70’i greve başladı. Özel İtalyan Lisesi grevi, 1969 sonrası yapılan ilk okul grevi oldu.

Grev alanında tüm gün veliler, birçok başka sendika emekçisi ve siyasi parti biz öğretmenlere yalnız olmadığımızı hissettirdiler. Grev çadırında “Sesini ve yüzünü bilmediğiniz ne kadar dostumuz varmış” duygusunu yoğun bir şekilde hissettik. Bu süreç bizim için bir okul gibiydi. Kendimize dair birçok özelliği keşfettik; dayanışmayı, yardımlaşmayı ve birlik olmanın ruhunu derinden yaşadık. Uzlaşmayan İtalyan okul yönetimine rağmen, eğitim hakkının ihlali gibi bir bahaneyle grevi kırmaya çalışan Milli Eğitim Bakanlığına rağmen, bizimle dayanışmaya girmeyen İtalyan sendikalarına rağmen mücadeleyi sürdürüyoruz.

Özel İtalyan Lisesi Edebiyat Öğretmeni Sabri Ergül