İstanbul, Ankara, İzmir, Balıkesir… Gezi eylemlerinin ardından yargı polis el ele tutuklamalara günlerdir devam ediyor. Bu sabah da İstanbul’da şafak baskınlarıyla onlarca kişi gözaltına alındı.

Kürt halkının ve illerinin Gezi Parkı seferberlik sürecine eksik katılımı olası politik sonuçlar üzerinde belirleyici oldu. Kürt siyasal hareketinin kimi sözcüleri süreci başından itibaren sahiplenirken kimi sözcüleri Gezi direnişinde belirleyici rengin ırkçı ve şoven unsurlar olduğunu söylemeye devam etti. Özellikle bu ikinci bakışın Kürt siyasal hareketinin “tutumunu” oluşturduğu söylenebilir. “Barış süreci” muhtemelen bu tutumda özellikle belirleyici oldu. Hükümetin alacağı siyasal bir darbenin barış sürecini akamete uğratma tehlikesine karşı Kürt siyasal hareketi refleksif olarak Gezi direnişinin tetiklediği halk hareketine doğrudan müdahil olmaktan kaçınmış olabilir.

Gezi Parkı direnişi ve yol açtığı seferberlik AKP hükümetini tabir caiz ise yoğurdu üfleyerek yemek zorunda olduğu bir sürece soktu. Bu çerçevede önümüzdeki dönem boyunca saldırı niteliğinde olan birçok uygulama ve yasal düzenlemenin ertelenmek ya da “yumuşatılmak” zorunda olacağını öngörebiliriz. Diğer bir ifadeyle AKP hükümeti her icraatında Gezi Parkı direnişini aklının bir köşesinde tutacak. Hükümet en azından yerel ve genel seçimlerde gücünü yeniden tasdik ettirene kadar bu yolu izlemek zorunda kalacak. Yerel ve genel seçimlerde gücünü korusa hatta arttırsa dahi 31 Mayıs öncesi dönemin dil ve söylemiyle devam edemeyeceğini, bu ekonomik, siyasal ve sosyal maliyeti üstlenmekten kaçınacağını söyleyebiliriz.

Gezi Parkı direnişinin ateşlediği isyan hareketi AKP hükümetini temellerine kadar sarstı. Aynı zamanda hükümetin krizler karşısında ne kadar kırılgan ve basiretsiz olduğu açığa çıktı. Başbakan Erdoğan komplo teorileri, karalama kampanyaları ve polisiye tedbirlerle hedef şaşırtmaya çalışsa da mızrak çuvaldıza girecek gibi değil. Ok yaydan bir kez çıkmış durumda. Ağızdan çıkan her sözün silinmez şekilde kayıt altına alındığı bir çağdayız. Tabii ki yalan dolanın bir bedeli var! Aşağıda son 2,5 ay içinde aynı parti ve çevreden yarım düzine insanın hem kendi sözlerini hem de birbirlerini nasıl peşi sıra yalanladığını görmekteyiz. Bu açıklamalar aynı zamanda muktedirlerin “Gezi Parkı AVM/Rezidans olacak, biz kararımızı verdik” noktasından, “parklar halkımızındır” noktasına nasıl gelmek zorunda kaldığının ibretlik vesikası niteliğinde!

Dün öğlen saatlerine doğru, 15 Haziran gününden itibaren insanlara kapalı durumda olan Gezi Parkı, İstanbul Valisi Mutlu’nun, İBB Başkanı Kadir Topbaş’ın ve Emniyet Genel Müdürü Hüseyin Çapkın’ın yuhalamaları ve sloganları bilinçli olarak işitmek istemeyen sahte ve kaygı dolu tebessümleri eşliğinde, halka açıldı. Vali Mutlu, çevresini sarmış olan protestocu havanın ve ıslıklarla yuhalamaların varlığını görmezden gelerek ve yok gibi sayarak başladığı konuşmasında, “halkımızı buraya davet ediyoruz” diyerek utanmadan kızarmadan yalan söyledi.

Taksim Dayanışması öncülüğünde, Taksim Yayalaştırma Projesi ve Topçu Kışlası Projesi’nin iptali istemiyle açılan davayı onaylayan mahkemeye rağmen, 6 temmuz cumartesi (bugün) onbinlerce insan, meydana ve Gezi Parkı’na sokulmadı.

İçinde bulunduğumuz süreç için oldukça açıklayıcı harika bir tarif var: “Zaferin yüzlerce babası vardır ama yenilgi yetimdir.” Kaybeden Başbakan Erdoğan da tam böyle hareket ediyor. Sorumluluğu üstlenmek ve çözüm için adımlar atmak yerine suç ve suçlu üretme yoluna başvuruyor. Büyük bir komplo var iddiasıyla gerçek sorunun odağını kaydırıyor. Daha da ileri gidiyor, çözülen ittifakını konsolide etmek için bunu gayri ahlaki bir şekilde manivela olarak kullanmaya soyunuyor. Bu hiç de masum olmayan, iyi niyetten yoksun anlayış kuşkusuz sorunu çözmek yerine daha da derinleştirecektir.

Gezi Parkı’nda başlayan halk direnişini şiddetle, yalanla, sansürle bastıramayan AKP şimdi de iktidarına karşı sokağa çıkan milyonları polis operasyonları ile tehdit etmeye ve engellemeye çalışıyor. 23 gündür süren direnişte hükümetin kolluk kuvvetlerine verdiği talimatlar sonucu 4 kişi öldü, 7822 kişi yaralandı, 11 kişi gözünü kaybetti, 100 kişi beyin travması yaşadı. Tüm saldırı biçimlerine, taktiklerine devam eden hükümet şimdi ise örgütlü kesimlere yönelik cadı avına çıktı!

Gezi parkı direnişinde AKP’nin Türkiye genelinde uyguladığı polis şiddetini protesto etmek amacıyla Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK), Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu (KESK), Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB), Türk Tabipleri Birliği (TTB) ve Türk Diş Hekimleri Birliği (TDB) bütün yurtta bir günlük iş bırakma eylemi gerçekleştirdi.

15 Haziran Cumartesi akşamı, en kalabalık olduğu saatte Gezi Parkı’ndaki kitleye saldırarak Taksim’i boşaltan hükümetin elde ettiği tek şey “Pirus Zaferi”dir. Pirus zaferi, tüm güçlerini sarf ederek bir başarı kazanan tarafın bir daha asla zafer elde edemeyeceğini ifade eder. Gaz ve ses bombaları, plastik mermi ve asitli sularıyla tüm kolluk güçlerini silahsız kitlenin üzerine süren Valilik ve Hükümet, meydanı ve parkı boşaltmış fakat kendi sonuna imza atmıştır.

AKP 11 yıllık iktidarı boyunca bütün vantuzlarıyla iktidar nimetlerine yapışan bir hükümet oldu. Ama kendi konumunu sağlamlaştırdığını sandığı bir anda hesapları, yüz binlerce insanın, onlarca şehirde yürüttüğü kitle seferberlikleriyle yerle bir oldu. Her türden polis terörüne rağmen kitlelerin hareketliliği AKP’nin yalan diktatörlüğüne son demlerini yaşatıyor.

Moral üstünlük Gezi Parkı’nda. Bunu korumak, yaşatmak ve ilerletmek hepimizin görevi. Gezi Parkı demokratik ve özgür yeni Türkiye’nin sembolüdür. 31 Mayıs’tan bu yana Gezi Parkı’nda, Taksim Meydanı’ında ve Türkiye’nin dört bir yanında kenetlenen halk geri adım atmadı. Hükümet polis şiddetini ne kadar artırırsa öfke ve kararlılık o derece arttı. Hükümetin; “bizden günah gitti”, “çoluğunuzu çocuğunuzu alın” yönlü tehditleri sadece kendi itibarını daha da azalttı. Hükümetin demokrasi ve özgürlük takiyyesi bütün alame ifşa oldu.