Newroz, direnişin özgürlüğün bayramı. Bu yıl Newrozu 18 Mart’ta kutlamak istedi BDP’liler. Çünkü pazar günü tatil, katılım daha fazla olur diye düşünüldü. AKP ise “Olmaz!” diye diretti. Halbuki geçen yıl da 21 Mart’a denk gelmemişti, sorun yaratılmamış ve Newroz tüm Türkiye’de coşku ile kutlanmış ve sorun yaşanmamıştı.

Özel bir bankada müşteri temsilcisi olarak çalışıyorum. İnsanların genelde çalışma ortamının rahatlığına imrendiği sektörlerden biri olması nedeniyle iş ortamımdan bahsetmek istedim.

Ben tekstil sektöründe çalışıyorum, ütücüyüm. Geçenlerde yanımda çalışan iki arkadaşım işe 10 dakika geç kalmışlardı. Sabah işe başlayıp ertesi günün akşamına kadar çalışıyoruz, yani sabahlıyoruz. O yüzden bu gecikmenin sebebi yoğun mesailer. Cumartesi ve pazar günleri bile dinlenemiyoruz, yorgun yatıp yorgun kalkıyoruz.

Merhaba. Ben hizmet seköründe çalışan bir işçiyim. Çalıştığım okulda yedi taşeron işçi ve okul bünyesinde kadrolu olarak çalışan, teknik işlerden sorumlu bir işçi var. Okul müdürü kadrolu olan bu arkadaşı adeta maşa gibi kullanıyor ve her eksiklikte bizi işten atmakla tehdit ediyor. Kadrolu olsun ya da olmasın hepimizin işten çıkma ihtimalimiz olduğunu unutmamamız gerekir. Kadrolu olan işçi arkadaş da okul müdürünün kendisini ayrı tuttuğunu ve biz işçiler yerine onun yanında yer alarak iş güvencesini sağlayabileceğini düşünüyor ve bizim işten atılmamızı istiyor. Oysa ki daha bir kaç ay önce kendisine takdir verilmiş olan bir işçi arkadaşımız hakkında çıkan söylenti nedeniyle savunması bile alınmadan işten çıkarılmıştı.

Tekstil işçisiyim. Çağlayan’da çalışıyorum. Malum, futbolda şike davası da Çağlayan Adliyesi’nde görülüyor. İşçi arkadaşlar yakınımızda, gidip bir bakalım dediler. Birlikte Adliye’nin önüne gittik. Binden fazla insan vardı. Bağırıp çağırıyorlar, Aziz Yıldırım’a destek sloganları atıyorlardı. Evet, mazluma destek olduklarını düşünüyor, başkanlarına sahip çıkıyorlardı. Öyle düşünüyorlardı. Belki de haklıydılar, kim bilir!