Emeklilikte tek ya da en önemli sorunun yaş gibi sunulması, tartışılması, “hangi taleplerle, nasıl bir mücadele izlenmeli?” konusunda ciddi yanlışlara neden olmakta. Kuşkusuz çalışanların kaç yaşında emeklilik hakkını kazanacağı çok önemli bir konu. Nitekim işçi örgütleri “mezarda emekliliğe hayır!” sloganıyla başından itibaren bu konudaki haklı tepkilerini ortaya koydular, koyuyorlar.

Burdur Gölü çevresinde, 23-26 Ekim tarihleri arasında Pedal Sesi Bisiklet Topluluğu’nun yürütücülüğünü üstlendiği Doğayı Pedalla Koru Projesi kapsamında “Durgun Sulara Yolculuk” adlı bir bisiklet turu gerçekleştirildi. Maddi olarak Birleşmiş Milletler Küçük Destek Programı’yla desteklenen proje, doğa bisikletçiliğinin doğa koruma faaliyetlerinde etkin bir araç olarak kullanılmasının teşvikini amaçlıyor.

24 Aralık 2009’da başlayan KCK operasyonu kapsamında, PKK’nin çatı örgütü KCK’ye (Koma Civakên Kurdistan / Kürdistan Halklar Konfederasyonu) üye olmaları öne sürülerek, BDP’li belediye başkanlarının, Kürt aydın ve sanatçıların ve eski milletvekillerinin bir bölümünün de içinde bulunduğu 151 kişi tutuklanmıştı. 18 Ekim günü ise KCK davası, Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmeye başlandı. Davanın ilk iki haftası iddianeme özetinin okunmasıyla geçerken, “sanıkların” anadillerinde savunma vermesine ise izin verilmedi. Son iki haftalık süreç bu şekilde işlerken, bu dava neyin bir ürünü olarak belirmekte ve yine buna karşı tepkileri hangi minvalde yükseltmek gerekmekte?

Televizyonlarda daha önce hiç bu kadar yoğun bir şekilde tartışılmış ya da konuşulmuş mudur bilinmez, ama neredeyse her gün Kürt sorununun çözümünden bahsediliyor. Bahsedilen ise yine aynılaşmış durumda; akan kanın durması, Türkiye’nin bölgede etkin bir güç olması için Kürt sorununun çözülmesi gerektiği, Kürtlerin Türklerle eşit vatandaş olduğu, bunun önündeki engellerin birer birer kaldırılması gerektiği vs.

Hrant Dink, Agos Gazetesi’ne giderken Ogün Samast isimli tetikçi tarafından katledildi. O gün çocuktan katil yaratanlar ise şimdi katilden çocuk yaratma çabasında…

Abdullah Öcalan’ın Akşam Gazetesi’nde yayımlanan 15 Eylül tarihli röportajında, devlet-Öcalan görüşmeleri, demokratik özerklik ve referandum tutumları işlenmişti.

Röportajı önemli kılan iki temel husus var. Bunlardan birincisi bu röportajın, Öcalan’ın Kenya’da yakalanıp Türkiye’ye getirilişinden beri O’nunla yapılmış olan ilk röportaj oluşudur.

Doktorlar vücut içinde oluşan sesleri dinlemek için stetoskop adı verilen bir cihaz kullanırlar. Yaklaşık 200 yıllık bir geçmişi olan bu basit cihaz sayesinde kalpten akcigere, mideden bağırsağa çeşitli organların durumunu dinleyerek anlamak mümkün hale gelmiştir. Lakin cihaz çok önemli olsa da marifet esas olarak onu kullanandadır. Diğer bir ifadeyle eline her stetoskop alan kalbin sesini duyabilir ama duyduğu sesin ne anlama geldiğini ancak gerekli eğitime, bilgi ve deneyime sahip olanlar bilebilir. Cihaz ehliyetsiz ellerde işlevsiz bir parçadan ibarettir. Kısacası beyaz bir önlük giyip, boyna bir stetoskop asmakla kimse doktor olamaz. Sahteyle gerçeği ayıran çizgi sanıldığından çok daha kalındır.

Kürt Dili Araştırma, Geliştirme ve Eğitim Hareketi’nin (Tevgera Ziman û Perwerdehiya Kurdî – TZPKurdi) çağrısıyla 19-24 Eylül tarihleri arasında ilk ve orta öğretimde, bir hafta sonrasında ise üniversitelerde okullar boykot edildi. Boykotun sebebi Kürt öğrencilerin anadillerinde eğitim görememeleri, talepleri ise anadilde eğitim hakkının tanınması ve Kürtçenin anayasaya resmi dil olarak eklenmesiydi.

Referandum süreci, öncesi ve sonrasıyla birçok tartışmayı da beraberinde getirdi. Bunlardan bir tanesi ve belki de en çelişkili olanı ise Türkiye’de kurumsal faşizmin ya da sistem içi faşizmin temsilcisi MHP ile ilgili olanı. Referandum öncesinde “eğer HAYIR çıkarsa faşizm gelecek” bağırışları yükselirken, sonuçlar belli olduktan sonra “MHP çöküyor” çığlıkları atılmaya başlandı. Peki, bir referandum sonucu MHP’nin durumunu bir anda bu kadar belirleyebilir mi ya da 13 Eylül sabahı Türkiye’de rejimin karakteri mi değişti?

Referandum sürecinde demokrasi ve özgürlük üzerine demeçler verilirken, 11 Eylül gecesi İstanbul’un çeşitli ilçelerinde ESP üyelerine polis baskınları yapılıyordu. 12 Eylül akşamı, anayasa değişikliklerinde “yetmez ama evet” diyerek hükümetten güvenoyunu esirgemeyen sol gruplara, Başbakan da teşekkürünü eksik etmemişti. Şimdi, ‘solculardan’ çıkan evet oyları hükümete yetmemiş olacak ki, referandumdan on gün sonra Sosyalist Demokrasi Partisi (SDP) ve Toplumsal Özgürlük Platformu (TÖP) binaları ile yöneticilerinin evlerine “Devrimci Karargâh bağlantısı” olduğu iddiasıyla operasyon düzenlendi. Aralarında SDP Genel Başkanı’nın da bulunduğu 17 kişi gözaltına alındı.

Referandum sürecinde Başbakan Erdoğan’ın, TÜSİAD’ı tutum almaya çağıran ve “Taraf olmayan, bertaraf olur!” açıklamasına, sermayeyi “İstanbul” ve “Anadolu” sermayesi olarak ikiye ayırarak, “sermayenin el değiştirdiği” tespiti eklenince; sermaye-hükümet ilişkileri, sermaye içi mücadele konusu, bir kez daha basında geniş yer buldu.